Informacje na temat gitary
Gitara w średniowieczu budowana była z całego kawałka drewna. W otwór pod gryfem grający wkładał kciuk, natomiast struny były montowane na samym dole korpusu i przebiegały nad podstawkiem. Gitary renesansowe korpusem wyglądały jak pudło, ale struny miały strój lutni. Z reguły używane były w kręgach dworskich.
Sława gitary trwa aż do dnia dzisiejszego, dodatkowo zachowała ona rangę ulubionego przez muzyków instrumentu towarzyszącego. W tej chwili prym wiodą trzy typy gitar: gitary klasyczne, akustyczne i elektryczne. XIX w. w historii gitary zapisał się licznymi próbami przebudowy tego instrumentu, jednak raczej próby te nie zdały egzaminu i żadna z nich nie upowszechniła się na masową skalę.
Gitara to instrument z grupy chordofonów szarpanych rodzaju lutniowego o płaskim spodzie i pudle w kształcie ósemki. Do Europy gitara dostała się przez Hiszpanię (najprawdopodobniej dzięki Arabom) i już w średniowieczu była znana w całej Europie. Najczęściej gitary wyposażone są w sześć strun, ale w wersji rosyjskiej mają ich siedem. Niektóre gitary wykorzystywane w wersji rozrywkowej mają po dwanaście strun.
Gitary z XVII w. posiadały cztery zdublowane chóry nastrojone jak wewnętrzne struny lutni. W XVII i XVIII w. powszechna była również gitara z pięcioma podwójnymi chórami. W XVIII w. wprowadzono również gitarę z sześcioma pojedyńczymi strunami. Z miejsca zyskała ona sobie bardzo dużą sławę, gdyż nie wymagała aż tak zaawansowanej techniki gry. Włoska odmiana gitary z tego okresu miała bardzo wypukły spód i proste boki. Grało się na niej w ten sposób, że plektronem uderzano w pięć podwójnie lub potrójnie naciągniętych strun.