Teoria śruby
Celem tego artykułu głównie jest opisanie użycia śruby jako połączenia gwintowanego. Śruba jest wałkiem z bruzdą albo uformowaną końcówką na jego powierzchni i zaopatrzeniu specjalny łeb, o jednym końcu, by obracać śrubę. Głównie używane są jako łączniki gwintowane. Łączniki użyte, by zespalać przedmioty razem; jako prosta maszyna używana, by przełożyć siłę obrotową na liniową. To może też zostać zdefiniowane jako gwint zawinięty dookoła walca. Połączenia gwintowane.
Śruba użyła jako wkręt, składa się z walca, zwykle jest cylindryczny i w wielu przypadkach zwężający na jednym końcu i z grzbietem krzyżakowym albo koniec uformowany na tym i łbie w jednym końcu, który może zostać obracany w różny sposób. Gwint jest zasadniczo zawiniętym dookoła wałka. Materiał może zostać wyprodukowany z walcowanych prętów używając tokarek, albo śruba można utworzyć kiedy użyjemy specjalnych walców. Głowie specjalnie jest nadany kształt, pozwalający aby śrubokręt albo mechanicznie (brytyjski angielski: klucz) obrócił śrubę, wkręcając, albo wykręcając. Łeb jest większej średnicy niż reszta śruby i nie ma żadnego gwintu, żeby śruba nie mogła zostać wkręcona głębiej niż długość części zasadniczej i otrzymać odpowiednią siłę połączenia. Aby zaopatrzyć się w certyfikowane i dobrej jakości łączniki polecam hurtownie, gdzia znajdziemy profesjonalną pomoc w ich doborze